Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 51 - Demo
P. 51

                                        49MËSIMI 9KompozimiFig. 2. Jan Van Ejk (Jan Van Eyck) (1390-1441), “Madona”, 1437-1938, vaj në kanavacë, 66x50 cmVëzhgojmëOrganizimi i gjuhës artistike në veprat e artitPesha dhe ekuilibri në pikturëKur vëzhgojmë një imazh, vështrimi ynë përpiqet t’i kushtojë vëmendje zonës që ka “peshë më të madhe pamore”, pra zona ku përqendrohen elementet më të rëndësishme të kompozimit. Pesha pamore mund të përcaktohet nga madhësia ose nga forma e disa figurave në marrëdhënie me të tjerat. Ngjyra luan gjithashtu një rol të rëndësishëm në ekuilibrin e një kompozimi. Në veprën “Madona” të Jan Van Ejk, Madona me fëmijën janë vendosur në qendër të kompozimit. Natyra e qetë, “Gota e ujit dhe ena e kafesë”, përmban shumë elemente kyçe të ekuilibrit kompozicional, edhe pse në dukje me një subjekt të thjeshtë. Gota e ujit dhe ena e kafesë kanë të dyja formën e konit të prerë, por forma e njërës është në të kundërt të tjetrës. Baraspesha midis këtyre të dy formave të kundërta krijon një dialog mes tyre. Gjithashtu, edhe detajet e këtyre objekteve janë të ekuilibruara mjaft mirë, siç është zgjatimi i bishtit të enës së kafesë dhe vija e ujit deri te buza e gotës, të cilat janë në një vijë të drejtë horizontale. Artistët gjatë procesit krijues, organizojnë strukturën kompozicionale të veprës së artit, duke studiuar shpërndarjen e shenjave, figurave, formave dhe ngjyrave për të krijuar imazhe që karakterizohen nga baraspesha ose ekuilibri.Fig. 1. Zh. B. S. Shardin (J. B. S.Chardin) (1699-1779), “Gota e ujit dhe ena e kafesë”, 1760, vaj në kanavacë

| 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 |