Page 384 - Demo

ILUSTRIM LETRART. DËRVISHI në rrugë me një fije frike, i trazuarnuk di kah do të jetë vendi im. Dukem i qetëjam i pagjumëme sy të vrugnuari sëmurëkuptova atë që nuk kam ditur, tash nuk di asgjënë rrugë të El Shatit, me një fije frike i shqetësuarnuk di kah gjendet botatë nisem rrugës së sajAjo ma shtroi shtratin me lule të bardha zambakupo unë s’kam gjumë, jam i trazuar, po ecidhe po qe se fledo të mbulohem me hithraNUK VLEJ SA TË MË VRITNIFRIKOHEM NATËN\Unë mund ta fisnikëroj. Ta mbaj midis dyshuplakave e t’ia dëgjoj të rrahurat e zemrës,kur frikohet nga tërbim im. Duke pritur taputh, Ajo do të vdesë. Është imja, e kamgjetur në malin e egër dhe e kam zbutur mefjalët e mia magjepse, sepse Ajo është e re,e unë sa herë dua e mashtroj. I premtoj sedo t’i blej sapun erëmirë, vorbë, lugë e perdetë mëndafshta, kurse gjithmonë pres çastin qërruga të na hedhë kah pylli i egër ku e gjetadhe atje ta lë vetëm në gjumë e të ik prejsaj. Si Zarathustra e lus gjarprin ta marrësërish helmin e vet nga plaga ime. Që kur mëkafshoi me thimthin e tij e humbi diku e unëe dëgjoj së largu kur në ëndërr më shtihetvaji i fëmijës. Ato është e ngrohtë. junuk besoni, sepse s’keni guxim të dilni natënnë rrugë. Në faqe ka trëndafila që i thellohenkur buzëqesh. E pres ta marrë gjumi e të ik,po ajo buzëqesh në gjumë e unë rri e hutohemduke e soditur sa shpirti im nuk ngopet kurrë.është fatkeqësi e madhe pse pas tri vjetëshdo të vdes. Atë do ta zërë shiu në rrugë,kurse kurmin tim s’ka kush ta djegë në turrëdrurësh. Do të më hanë krimbat diku në shtegrruge. Ajo është fëmijë dhe s’do të dijë tëkërkojë ndihmë.2.382 Letërsi