Page 96 - Demo

dhe prifti e kish mbuluar!Pa po meqë është e gjallë,pa dyshim në varr s’e kallë.E marta kur u mbaruae mërkura u fillua.Ti, njeri do robërinë?Ahere s’dashke lirinë.Jo po deshe ligësinë,nuk e dashke mirësinë.Dy e dy a bëjnë katër,druri digjet mu në vatër.Misëri rritet në arë,S’mbin gjësendi kur s’ka farë.Një breshëri duartrokitjesh nga zalli tjatër, i provoi Plugut që ‘vjershat’ e bukura kishin qenë edhe dëgjuar, edhe pëlqyer nga zullutë. Mbyti një të qeshur në grykë dhe vazhdoi kështu: O njeri të qofsha falë,S’është gjarpër, s’është ngjalë.Kafsha që ka katër këmbë,pa dyshim s’ka dy pëllëmbë. Ç’është më e bukur në jetë:Thikë, plum apo shigjetë?Ç’gjëm’ e paqme, o tru plaku:djersët, morrat apo gjaku?Ahere kur bën të ngrohtë,trupi nuk ndien të ftohtë.Këmb’ e bufit është thyerkukuvajka a lëngjyer.Sillni darën, shpejt o trima!Shkula gozhdën, mbeti vrima.A do qumësht, apo dhallë?Gomarica vjen vërdallë.Rroftë e qoftë Zullulandi!Dhe meqë s’gjente shpejt një vjershë t’ujdiste, shtoi pa humbur kohë:Bandi, dandi, andi, randi!Nata kish nisur të zbresë përmi tokë. Një qetësi e plotë mbulonte erën e kulluar. Kur u mbarua vjersha, plasi një entuziasëm pa kufi në mes të zulluve. Kishin arritur në va, po Pazari shkodrës 190494 Letërsi