Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 204 - Demo
P. 204

                                        Lejleku: (e nuhat) Të lumshin duart, duket shumë e mirë. (Fut sqepin në pjatë, por nuk mund të hajë dot, sepse pjata është e cekët.) Dhelpra: Supa qenka bërë vërtet e mirë! (E shikon me dinakëri lejlekun që nuk ha dot dhe vazhdon të shijojë ushqimin.)Lejleku: (me ton përqeshës) Po, po, u kënaqëm! Nesër je e ftuar në shtëpinë time, do të gatuaj unë për ty.Dhelpra: (e habitur) Faleminderit, por nuk është nevoja.Lejleku: Ngul këmbë, një shoqe si ti nuk është e lehtë ta gjesh.Akti 2, skena 1(Dhelpra pranë shtëpisë së lejlekut. Nuhat në ajër aromën e gjellëve.)Dhelpra: Mmmm, sa aromë e mirë! Lejleku s’e paska kuptuar që e vura në lojë. Pa u vonuar më, po futem brenda. (Troket në derë.)Lejleku: Urdhëro, mike e shtrenjtë! Mirë se erdhe!Dhelpra: Mirë se të gjeta!Akti 2, skena 2(Tavolina e shtruar dhe dy karrige bosh.)Lejleku: Urdhëro, ulu. Kam gatuar peshq. (I zgjat një qyp plot me peshq.)Dhelpra: Të lumshin duart!Lejleku: Provoje njëherë, pastaj më thuaj të lumshin duart.Dhelpra: (e nuhat) Nga aroma, duket shumë e mirë. (Provon të futë turirin në qyp, por nuk ia nxë. E kap qypin me të dyja duart dhe i ngec koka brenda.)202Dëgjojmë

| 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 |