Page 156 - Demo
P. 156
BORA E PARËBie bora flokë-flokë,n’qetësi,mbi pullaze dhe në tokë,pa u ndi.N’të bardhë janë veshur livadhetdhe lëndinat,fushat, arat, brigjet, malet e kodrinat.Edhe kopshti ndërroi fytyrën, është zbardhuar.Si jorgan bora natyrënka mbuluar.Sa gëzueshëm f’mija ngasinme shpejti,përmbi borë me saja rr’shqasino me ski.Cilës ngjarje i kushtohen këto vargje?Çfarë ka ndodhur në mjedisin përreth?Si ndihen fëmijët? Pse?Kujt i vështirësohet jeta?Për çfarë i fton poeti fëmijët në vargjet e fundit të poezisë?LEXOJ DHE KUPTOJ 154Lexojmë
