Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 18 - Demo
P. 18

                                        – Po ndonjë gjë tjetër nuk të pyeti? – i tha prapë mbesa.– Kur kaluam pranë varrezave, më tha edhe këtë që më ka mbetur në mendje: “Në këto varreza, a ka shumë të vdekur që jetojnë apo janë shuar njëherë e mirë?”– Po ti, si u përgjigje?– Në varreza vetëm të vdekurit qëndrojnë.– As kësaj radhe nuk e paske kuptuar, o gjysh. Ai, me ato fjalë, të ka pyetur, o gjysh: “Në varrezat tuaja a keni njerëz, të cilët, me veprat, zotësitë e trimëritë e tyre, kanë lënë gjallë emrin e tyre, apo janë vetëm nga ata që s’kanë lënë asnjë kujtim?”Ai burrë, gjysh, duket se do të ketë qenë njeri i ditur. Po ku shkoi? Përse nuk e ftove në shtëpi?– I thashë të vinte, po nuk deshi. “Nuk dua të trazoj asnjë”, m’u përgjigj. “Më mirë, po shkoj në mulli ta kaloj natën.”Vajza u mendua pak, pastaj u ngrit dhe i tha gjyshit: – Gjysh, ai nuk njeh njeri këtu. Ndoshta s’ka as të hajë. Si të bëjmë? T’i dërgojmë diçka për të ngrënë?Gjyshi u ngrit dhe tha: – Ia çoj unë. Bëja gati bukën!Vajza hyri brenda dhe, pas pak, doli me një bukë të rrumbullakët në dorë, mbi të cilën kishte vënë edhe gjashtë kokrra vezë.Lexojmë16rrëfime popullore

| 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 |