Page 206 - Demo

Veta e dytëRasaemërore shoku juaj shoqja juaj shokët tuaj shoqet tuajagjinore i/e shokut tuaj i/e shoqes suaj i/e shokëve tuaj i/e shoqeve tuajadhanore shokut tuaj shoqes suaj shokëve tuaj shoqeve tuajakallëzore shokun tuaj shoqen tuaj shokët tuaj shoqet tuajaprej rrjedhore prej shokut tuaj prej shoqes suaj prej shokëve tuaj prej shoqeve tuajaPëremrat pronorë të vetës së parë dhe të vetës së dytë shumës e mi, e mia, e tu, e tua lakohen njësoj si mbiemrat e nyjshëm.Pronorët e vetës së parë shumës tanë, tona, tuaj, tuaja lakohen ashtu si mbiemrat e panyjshëm. Përemrat pronorë të vetës së tretë i (e) tij, i (e) saj, i, (e) tyre, i (e) vet, e veta lakohen njëlloj si mbiemrat e nyjshëm.Veta e tretëRasaemërore shoku i tyre shoqja e tyre shokët e tyre shoqet e tyregjinore i/e shokut të tyre i/e shoqes së tyre i/e shokëve të tyre i/e shoqeve të tyredhanore shokut të tyre shoqes së tyre shokëve të tyre shoqeve të tyrekallëzore shokun e tyre shoqen e tyre shokët e tyre shoqet e tyrerrjedhore prej shokut të tyre prej shoqes së tyre prej shokëve të tyre prej shoqeve të tyre Vetëm përemrat pronorë të vetës së parë dhe të dytë njëjës që shoqërohen me emra të farefisnisë, si: atë, ëmë, vëlla, motër, nip, mbesë etj., mund të qëndrojnë edhe pas, edhe para emrit: vëllai im – im vëlla, motra ime – ime motër. Kurse me emrat shoq (burri), shoqe (gruaja), përemri mund të vendoset vetëm përpara: im shoq, ime shoqe.Të gjithë përemrat pronorë mund të emërzohen dhe të lakohen si emra mashkullorë ose femërorë. njëjës shumësMashkullor Femëror Mashkullor FemërorI imi imja të mitë të miatII yti jotja të tutë të tuatIII i tiji/i saji e tija/e saja të tijtë/të sajtë të tijat/të sajatI yni jona të tanët tonatII juaji juaja të tuajt tuajatIII i tyri e tyre të tyret të tyretMbani mendPëremrat e emërzuarMorfologji204