Page 69 - Demo

Njohuri për gjuhën 67Dialektet e gjuhës shqipe1 Përgjigjuni me shkrim pyetjeve të mëposhtme. Ç’quajmë dialekt? __________________________________________________________________________________________________________________________Ç’janë krahinorizmat? ____________________________________________________________________________________________________________________2 Nënvizoni fjalët dialektore në fragmentet e mëposhtme. Shkruajini ato në gjuhën standarde.“Dita e Verës” (Faik Konica)Në pakë ditë, në Shqipëri, besnikët e funtmë të paganismit, besnikë pa dashur dhe pa ditur, do t’rethojnë me verore degët e thanave, të dëllinjave, të dafinave, të gjithë shelgjeve të nderuara. Do t’këputin degë të gjelbëra dhe do t’i vënë përmbi dyert e shtëpive dhe t’odave.______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________“Valbona” (Albert Vataj)Na kishte ngasur keqas kjo “vashë” me gjak blu e gërshetat që zgjatojn tue rrënjëzu në gjarpënimin e kahershëm përmes gursh mitologjik. Kryekëput nuk u qas kjo gajle me e marrë Qafën e Malit, me përshku kilometra dhe orë të tëra me sos në krahët e sajë, si në një histori romaneske dashurie, por gjithsesi ajo kishte gjas me ken joshja më e epërme dhe përjetimi më i thellë i krejkëtij kaplimi malor.______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________3 Ktheni në gjuhën standarde fragmentin e mëposhtëm. Nënvizoni fjalët që keni ndryshuar. “Luli i vocërr” (Migjeni)Askush s’e njef Lulin. As shokët e tij, që përpara tij lozin, nuk e njofin. Ma mirë me thanë se e njofin, por ata lozin për hesap të vet e Luli i shikon për hesap të vet. Sot gjithkush ka punët dhe telashet e veta, ashtu dhe fëmijtë, ashtu dhe Luli. More Lul! Shumë herët ke fillue me shikue punën tande!Kur Luli hyn n’oborr të shkollës, buza i qeshet nga pak, por askuj, asnji fjalë s’i thotë. Ecë ngadalë, tue shikue djathtas e majtas, po gjithnji tue ecë deri sa të mbrrijë në cak të vet. Aty, te dera e rruginës shkollore, shumë i pëlqen të qëndrojë. Aty asht caku i tij, i praruem me rrezet e ngrofta të diellit në këto ditët e vjeshtës. Mbështetet Luli për mur, grushtat e vogjël i shtje ndër xhepa, hundën picrroke të kuqun nga të ftoftit e mëngjesit ja sjell diellit dhe... shikon. Gjaja që ma tepër tërhjek vëmendjen janë çizmet që i kanë të veshun disa shokë të tij. Sa të bukura janë!__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________