Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 110 - Demo
P. 110

                                        Po edhe Kreoni, q’u bë shkaktar i kësaj martese, nukë do më dbonte prej kësaj toke, pa asnjë dënim.Quajmë si të duash: luanesha Skillë, që pat për banesë fushën e Tirenës; sidoqoftë zemrën ta kam përvëluar, si e meriton.JASONIPo dhe ti helmohesh, dhe ti ke pjesë në këto pikëllime.MEDEAPo ti dije mirë se ky helmi im lehtësohet shumë, kur mendoj se ti nukë do të mundesh të qeshësh me mua.JASONIO fëmij’ të dashur, ç’nënë keni patur!MEDEADjemt’ e mi, ç’fund pattë nga marrëzi e atit!JASONIPo kjo dora ime nukë i ka vrarë.MEDEASjellja jote i vrau, martesa e dytë.JASONISi? Për një martesë guxove t’i vrasësh?MEDEAKëtë për një grua e quan të vogël?JASONIPër ato të mençmet. Se për ty të gjitha janë të këqia!MEDEAJa këta më s’janë; kjo do të të hajë.JASONIShpirtërat e tyre do të ta marrin hakun.MEDEAPerëndit’ e dinë kush ësht shkakëtar.7JASONISigurisht e dinë shpirtin tënd të zi.108

| 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 |