Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 106 - Demo
P. 106

                                        Ki për ta mëshirë!Jan’ fëmijt’ e tu!A s’do ndjesh gëzime duk’ i patur pranë ku do vesh syrgjyn?Jo për hyjt’ e Hadit, për hyjtë hakmarrës!Është gjë që s’bëhet:Të i le fëmijët, t’i përqesh armiku?Duhet, ësht’ nevojë domosdo të vdesin;6e me q’është nevojë, unë që i kam lindur, un’ e do t’i vras.Kështu qenka thënë; s’ka shpëtim për ta.Ja tani princesha, nuseja e re, me kuror’ mbi kryet, veshur me fustan, po heq shpirt, mbaron.Po unë që mora një rrugë të hidhur (dhe në më të hidhur do t’i shpje këta), dëshiroj fëmijve t’u jap përshëndetjen.Jepjani, bijë, jepjani nënës dorën t’ua puthë.Aktorja Elisabeta Pozi në rolin e Medeas Dor’ e dashur shumë, o kokë e shtrenjtë e fëmijës s’ime!Fytyra e juaj: bukuria vetë!Paçi lumturi, porse atje poshtë; se atë këtu s’ia u la babaji.O, sa shum’ i ëmbël është përqafimi, sa lëkur’ e butë e fëmijës s’ime!Sa shije më ka fryma e këtyre!Ecni, shkoni shpejt, se më s’kam fuqi t’ju shikoj, e mjera!S’duroj më t’ju shoh,Se më ka pushtuar,më rrëzon e liga.Ndjej me të vërtetë ç’po guxoj të bëj; po inati qenka7shumë më i fortë se gjykimi im; ky inat i shkretë q’i sjell njerëzisë shumë të këqia.(Dalin djemtë me Pedagogun)Euripidi, Medea, Përkth. Sotir Papahristo, Tiranë, 2007, f. 66-71104

| 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 |