Page 37 - Demo
P. 37


                                    përmbledhjes me 72 këngë arbëreshe Rapsodi të një poeme shqiptare (1866), ku përfshihen balada, këngë trimërie, këngë dashurie, këngë dasme, të cilat i mblodhi nëpër katundet arbëreshe të Italisë.Në vitet e mëvonshme, nis një punë më e thelluar për mbledhjen dhe studimin e folklorit. Një ngjarje e madhe ka qenë botimi i serisë në 15 vëllime Visaret e kombit(1937-1944), krahas botimeve të tjera, si: Zana popullore(1933) e Përralla kombëtare (1942). Në këto botime është përfshirë një lëndë mjaft e pasur krijimesh folklorike, ku krahas Karl Gurakuqit, Filip Fishtës, Lef Nosit, Kol Kamsit etj., shquajnë si mbledhës e botues mjaft të përgatitur e të përkushtuar, Donald Kurti e Bernardin Palaj, të cilët dhanë kontributin kryesor në përgatitjen e asaj vepre monumentale shumëvëllimshe, siç është Visaret e kombit.Mbledhja, botimi dhe studimi i folklorit kanë vazhduar e njohur rritje të mëtejshme edhe në vitet e pas Luftës së Dytë Botërore, si në Shqipëri, ashtu edhe në Kosovë. Ngritja e instituticioneve përkatëse për studimin e folklorit dhe të kulturës popullore, me revistat dhe botimet e tyre periodike, krijoi kushte për thellimin e punës mbledhëse e studimore të kësaj krijimtarie. Janë  Jeronim De RadaPËRRALLA është pjesë e letërsisë gojore, e pranishme në çdo folklor. Ajo shihet si një krijim që shkrin kufijtë mes reales dhe imagjinares, së arsyeshmes dhe së habitshmes, loja e të cilave ndihmohet edhe nga zgjedhje të gatshme gjuhësore, siç janë formulat: na ishte njëherë, shtatë male kaptuar etj.të njohur për kontributin e tyre në këtë fushë studiues me emër, si: Qemal Haxhihasani, Anton Çeta, Mark Krasniqi. Karakteristikat kryesore të folkloritTipar i krijimeve folklorike, është anonimati i tyre. Ato kanë doemos një fillesë autoriale, por që humbet e nuk përbën rëndësi gjatë përcjelljes së krijimit në kohë e mjedise të ndryshme. Krijimet folklorike kryesisht interpretohen dhe përcillen në mënyrë kolektive, në festa, gëzime e situata të ndryshme familjare etj. Mënyra se si përcillet kjo krijimtari në kohë dhe mjedise të ndryshme, sjell dhe shfaqjen e varianteve të larmishme. Pra, i njëjti krijim, gjatë kalimit të tij nga njëri interpretues te tjetri, pëson ndryshime, të cilat mund të jenë vetëm nuanca të lehta e anësore, por edhe më të thella, duke u ruajtur vetëm bërthama e motivit. Për studiuesit, interpretimi LEGJENDA (gojëdhëna) është një tregim fantastik, që transmetohet brez pas brezi dhe që lidhet ngushtë me njëperson ose vend, si p.sh.: legjenda e murimit, legjendat mbi Skënderbeun etj. Ajo ka në thelb të saj njeriun dhe përpjekjet e tij për të triumfuar mbi padrejtësitë; në luftë me natyrën, me të keqen etj. Shpesh, legjendat, si lloje letrare që i takojnë letërsisë gojore, janë përpunuar edhe më tej në letërsinë e shkruar. Poeti Mjedja e ndërfut legjendën e Rozafatit te soneti Scodra. Një variant i saj është trajtuar edhe në fushën e kinematografisë (filmi Muri i gjallë, 1989). Kësisoj, legjendat janë rrëfime që mbijetojnë në çdo kohë, por pësojnë ndryshime gjatë përcjelljes në breza. Ato shfaqen në formë poezie ose proze dhe shpesh pasurohen me elemente fantastike. Festime tradicionale35
                                
   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41