Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 13 - Demo
P. 13

                                        11GJUHA DHEKOMUNIKIMI TEATRORTEMATIKA 1Skulptura e Poseidonit është e njëjta statujëmagjike prej bronzi që doli nga duart e skulptorit 2400 vjet më parëAktori dhe kontakti i tij me publikunSsUFDNWRQ ]KYLOOLPLQ GKH RULHQWLPLQ HWHDWULW SRU EDUWsV L VSHFL¿NsV Vstij është aktori. Ai i jep jetë dramës me trupin, zërin, temperamentin, SDPMHQ¿]LNHGLNVLRQLQJMXKsQHWUXSLWJMHVWHWOsYL]MHWHWM(QMsMWDGUDPsmund të luhet e të tingëllojë ndryshe përmes interpretimit të ndryshëm aktoresk të saj. Ndryshe nga shumë arte të tjera, aktori vepron në skenë GUHMWSsUVsGUHMWL 7KHOELQ H XQLWHWLW Ws GUDPsV GKH Ws ORMsV Vs DNWRULW Hshpreh veprimi skenik. Vetë fjala dramë vjen nga greqishtja e vjetër dhe do të thotë “bëj”, “veproj”, kurse fjala aktor vjen nga latinishtja dhe do të thotë “veprues”.3UDQLD¿]LNHHVSHNWDWRULWNjë nga veçoritë e teatrit si art qëndron në faktin se shfaqja merr jetë në prani të spektatorëve, në kontakt të drejtpërdrejtë me ta. Në pikturë, skulpturë, letërsi etj., artisti e krijon veprën para se të perceptohet nga spektatori ose lexuesi, të cilët shijojnë rezultatet e punës krijuese, kurse në teatër publiku është i pranishëm gjatë shtjellimit të veprës. 1GU\\VKHQJD¿OPLHDUWHWHWMHUDVKIDTMDWHDWUDOHSsUVsULWHWVLDNWNULMXHVduke u kristalizuar ose duke përftuar elemente të reja çdo herë. Çdo herë, aktori e luan rolin nga e para dhe, në kontakt të drejtpërdrejtë me publikun, ai e ndien ç’i pëlqen e ç’nuk i pëlqen atij dhe, kur e sheh të domosdoshme, ai korrigjon, heq pjesë të tepërta ose shton aty ku duhet. Natyra kalimtare e teatrit dhe artet e tjeraNjë shfaqje teatri ndryshon nga momenti në moment, ndërsa para syve tanë kalojnë një sërë elementesh që lënë mbresa dhe ngacmojnë. Natyra kalimtare e teatrit, një cilësi e përbashkët për të gjitha artet skenike, bën që ai të dallohet në mënyrë shumë domethënëse nga letërsia dhe artet pamore. Një pikturë apo skulpturë, një roman apo një libër me poezi janë REMHNWHWs¿NVXDUDWsSDQGU\\VKXHVKPH$WRNRQVLGHURKHQWsNU\\HUDSDVLdalin nga duart e artistit. Ato ekzistojnë si produkte të përfunduara dhe ne mund t’i vlerësojmë në të njëjtën mënyrë që vlerësojmë një ndërtesë historike apo një automobil të vjetër. Në një botë ndryshimesh dhe pasigurish, ato mbeten njësoj. Ne mund t’u kthehemi përsëri e përsëri dhe nëse ruhen mirë, ato do të jenë gjithmonë aty dhe gjithmonë njësoj. 7KHOELLOHWsUVLVsGKHLDUWHYHSDPRUHsVKWsWsNDSLQGLoNDQsQMsPRPHQWWsGKsQsGKHWD¿NVRMQsDW\\SsUJMLWKPRQs1sQMsVKIDTMHWHDWULNMRQXNmund të ndodhë, sepse ajo nuk është objekt, por ndodhi, veprim, aksion. Ndodh si me muzikën, e cila ka tonin, timbrin dhe volumin, cilësi këto që shpërfaqen duke u zhvilluar në një kohë të caktuar. Një notë muzikore në një melodi nuk mund të mbahet pafundësisht siç bëjmë me një vijë

| 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 |