Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 110 - Demo
P. 110

                                        108TEMATIKA 3HISTORIA E TEATRIT DHE SHOQËRIAgjuhë alegorike, prirjen absurde të njeriut dhe të kolektivit ku ai jeton për konformizëm ekstrem, duke nënkuptuar totalitarizmin e diktaturave, të majta dhe të djathta. Në të bëhet fjalë për një qytet ku të gjithë njerëzit shndërrohen në rinocerontë. I vetmi që reziston, Beranzheja, personazh që haset shumë shpesh në SMHVsWHDXWRULWQGLKHWVKXPsLYHWPXDU(GKHSVHDLQXNSUDQRQta ndërrojë identitetin e tij, përsëri ka dilemë se mos të tjerët kanë të drejtë dhe ai e ka gabim.Beket, “Duke pritur Godonë”Samuel BeketShpjegim termasharistoteliane – që mbështetet tek Aristoteli, ¿OR]R¿GKHWHRULFLHQLLGUDPsVVsDQWLNLWHWLWabsurd – që është në kundërshtim me arsyen e shëndoshë e me logjikën, që është pa kuptim, jashtë mendjes.klishe – ide, mendim ose shprehje, që është përdorur shpesh dhe përsëritet njësoj.VERIFIKONI NJOHURITË  Cilët janë përfaqësuesit kryesorë të teatrit ekzistencialist dhe ç’dini për veprën e tyre?(GKHSVHPEURMQsQMs¿OR]R¿WsUHTsQGU\\VKRQQsVKXPsDVSHNWHQJDDMRWUDGLFLRQDOH dramat e Sartrit dhe të Kamysë, në thelb janë realiste. Ku qëndron ndryshimi midis veprës  së tyre dhe pjesëve të teatrit të absurdit? Lexoni dramën realiste të Ibsenit “Shtëpia e kukullës” dhe dramën e absurdit të Beketit “Duke pritur Godonë”. Shkruani një ese dhe shqyrtoni dallimet ndërmjet tyre në çdo aspekt: problematikën, formën, subjektin, personazhet, gjuhën, vendin e veprimit etj. Punë kërkimore individuale ose në grup Zgjidhni një dialog ose një monolog nga drama e Beketit “Duke pritur Godonë” dhe interpretojeni në klasë dy e nga dy ose, në rastin e monologut, individualisht.Ndërsa Samuel Beketi, në pjesën e vet “Duke pritur Godonë”, tregon për dy ditë të jetës së dy vagabondëve, të Vladimirit dhe Ws (VWUDJRQLW $WD SUHVLQ Qs QMs IXVKs Ws VKNUHWs *RGRQs QMspersonazh misterioz dhe enigmatik që s’vjen kurrë. Gjithçka në të QJMDQPHSDPMHNLQHPDWRJUD¿NHSD]sffDVJMsQXNSDUDTHWQGRQMsinteres në vetvete, as përshkimi i veprimit të personazheve, as bisedat e tyre. Nëpërmjet asaj që ndodh në skenë, e cila është dukshëm e parëndësishme, autori kërkon të shprehë mungesën e kuptimit dhe të kotësisë së çdo veprimi njerëzor. Në monodramën “Oh, ditë të lumtura”, personazhi është i futur në tokë. Në aktin e parë, deri në mes dhe, në aktin e dytë, deri në grykë. Nëpërmjet kësaj gjetjeje metaforike, Beketi shtroi probleme ekzistenciale që lidheshin me raportet e njeriut me hapësirën dhe kohën, me botën përreth tij, me veten, jetën dhe vdekjen.PUNË KRIJUESE INDIVIDUALE OSE NË GRUP

| 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 |