Page 31 - Demo

29GJUHA DHEKOMUNIKIMI TEATRORTEMATIKA 1Pirandelo, “Gjashtë personazhe kërkojnë autor”, Teatri KombëtarELEMENTET PAMORE Ndodh që gjatë shfaqjes, të shkëputemi një çast nga zhvillimi i pjesës dhe të përqendrohemi vetëm te këto elemente. Kështu, vëmë re nëse kostumet i përshtaten pjesës, stilit, karakterit, rrethanave historike etj; nëse VNHQRJUD¿D rri më vete apo shkrihet me të tërën; nëse është simboliste dhe nëse është e tillë, çfarë simbolizon; nëse QJM\\UDW e zgjedhura përcjellin atmosferën e duhur etj. 0XQGWsYsPs UHQsVHVNHQRJUD¿DsVKWsfunksionale, pra, nëse i shërben zhvillimit të veprimit, nëse krijon hapësira të mjaftueshme ose nëse krijon sheshin skenik të duhur ku aktorët mund të YL]DWRKHQGKHWsVKTXKHQTDUWsDSRsVKWsQMsVNHQRJUD¿Hsuperngarkuar me objekte të tepërta që janë aty pa ndonjë funksion për shfaqjen.REGJISURA Regjisura merr kuptim kur shqyrtohet e lidhur me tërësinë e shfaqjes. Gjatë shikimit të shfaqjes, mund të mendojmë nëse zgjedhja e pjesës është ajo e duhura. Ndodh që një regjisor e ka parë ndryshe nga ç’e mendonim ne një pjesë shumë të njohur; ai zbulon dhe vlerëson tema, ide, mjete shprehëse origjinale dhe i përcjell ato me një koncept e vizion interesant regjisorial. Meritë e DRAMA E SHKRUARCilësitë dramaturgjike janë një tjetër element kyç i veprës. Gjatë shpërfaqjes njëra pas tjetrës të ngjarjeve, ne mund të shquajmë strukturën dhe si krijohet ajo. Ne kuptojmë nëse subjekti është i veçantë dhe origjinal apo nëse është i zakonshëm dhe pa peshë. Mund të ndiejmë nëse NRQÀLNWLdramatik është i pranishëm apo jo. Nëse pjesa na zgjon interes dhe tensioni brenda nesh vjen në rritje, atëherë themi se intriga e pjesës është e thurur bukur. Por nëse ngjarjet nuk vijnë sipas një zinxhiri të motivuar shkak-pasojë, atëherë mendojmë se intriga nuk është e besueshme. Mund të na bjerë në sy pasuria e karaktereve, mund të kënaqemi ose jo me gjuhën e zgjedhur dhe me dialogun. Mund të themi se zgjidhja ishte menduar shumë mirë, brenda tërësisë së veprës; por mund të themi edhe se pjesa mund të mbaronte te skena paraardhëse dhe se skena e fundit është e tepërt, e kështu me radhë.jashtëzakonshme e regjisorit është krijimi i ansamblit. Kur shohim një shfaqje ku të gjitha karakteret janë njëri më i mirë se tjetri, ndërkohë që luajnë sikur të ishin një orkestër, atëherë e dimë se ky “dirigjent” është regjisori. Përkundrazi, ne mund të zbulojmë se ndarja e roleve nuk është ajo që duhet, që elementet nuk shkrihen ose nuk janë në funksion të njëri-tjetrit, që loja është UHDOLVWH NXUVH VNHQRJUD¿D GKH VKRTsULPLmuzikor janë të një stili jorealist. Kemi thënë se regjisori është përgjegjës për artikulimin e idesë së përgjithshme të shfaqjes. Nëse ideja nuk na vjen e qartë ose ka shumë ide dhe ato ngatërrohen, atëherë kjo është një e metë regjisoriale.