Page 35 - Demo

33TEKNIKA DHEPROCESETEMATIKA 2HAPAT PËR REALIZIMIN E NJË SHFAQJEJEMë poshtë po bëjmë një listë me hapat që duhen ndjekur për realizimin e një shfaqje, që nga zgjedhja e pjesës, deri te premiera e saj:Si rregull, është regjisori ai që zgjedh pjesën dhe ia propozon atë në formën e një projekti një institucioni teatror, që mund të jetë një teatër profesionist ose edhe një kompani private. Herë pas here, vetë teatri dhe kompania e ftojnë regjisorin të paraqesë një projekt ose i propozojnë DWLM QMs SURMHNWWs LGHXDU QJD YHWs LQVWLWXFLRQL3DVL NsVDMID]H ¿OORQ zgjedhja e aktorëve dhe e bashkëpunëtorëve të tjerë. Natyrisht, VNHQRJUD¿ dhe NRVWXPRJUD¿ zgjidhen më shpejt sesa trupa HDNWRUsYH$WDOH[RMQsSMHVsQGKH¿OORMQsEDVKNsSXQLPLQPHUHJMLVRULQELVHGRMQsSsUQJDFPLPHWe tyre krijuese dhe japin e marrin ide për konceptin, stilin, veçoritë. Ndërkohë, regjisori, së bashku me drejtuesin e teatrit, i cili luan rolin e organizatorit ose të producentit ¿OORMQs GLVNXWLPHW SsUzgjedhjen e roleve. Pasi janë ndarë rolet dhe është përpiluar platforma regjisoriale (gjetja e ideve, WHPDWNRQÀLNWHWNRQFHSWLUHJMLVRULDOGKHMDQsSLNHWXDUPMHWHWPHWsFLODWGRWsUHDOL]RKHQDWR ¿OORQfaza e provave. Në provat e tavolinësEsKHW]EsUWKLPLLSMHVsVLLGHYHLQJMDUMHYHLIDNWHYHLYHSULPHYHLNRQÀLNWHYHdhe mbi të gjitha i karaktereve dhe i marrëdhënieve midis tyre. Pas provave të tavolinës, kohë gjatë së cilës është ndërtuar dekori dhe kanë përfunduar kostumet, aktorët nisin provat e mizanskenësRVHWsOsYL]MHYH.XUHVKHKVHNRKDHSUHPLHUsVSRDIURKHWUHJMLVRUL¿OORQDWRTsTXKHQprova të lidhura. Aktorët mund të provojnë gradualisht pjesë nga kostumet e tyre, derisa vjen java e fundit e provave ku duhet të vendosen dritat, efektet zanore, muzika, të vishen kostumet, të jetë gati rekuizita, grimi; të bashkërendohen të gjitha këto me provat teknike për hyrjet, daljet, lëvizjen e objekteve, të skenave dhe të çdo gjëje të nevojshme. Në fund të javës së provave të lidhura me dritat dhe efektet zanore, përgatitet prova e përgjithshme, ku çdo gjë funksionon dhe duhet të funksionojë si në shfaqje. Në premierë dhe në çdo dhënie të shfaqjes që pason pas saj, çdo gjë QGRGKQsPHQGMHQGKHUHDJLPHWHSXEOLNXWffDLVKHKDNWRUsWsYHVKXUPHNRVWXPHWHUROHYHTsÀDVLQdhe lëvizin në një dekor të caktuar; publiku dëgjon fjalët e dramaturgut, shikon mënyrën se si e ka harmonizuar punën regjisori. Shfaqja njësohet e gjitha në sytë dhe imagjinatën e spektatorit.MOTOJA JONË E PËRBASHKËT: “RËNDËSI KA PROCESI DHE JO REZULTATI”4sOOLPLLSURJUDPLWWsOsQGsVVs7HDWULWsVKWsTsMXWsSsU¿WRQLQMRKXULDIWsVLGKHWLSDUHWsIRUPLPLWWXDMnë ato aspekte që teatri edukon, qoftë si institucion kulturor, qoftë si proces krijues. Si e tillë, lënda nuk është një demonstrim aftësish, ku disa janë të zotë dhe disa të pazotë, ku disa bëjnë dhe disa nuk bëjnë. Në të, nuk duhet të zërë asnjëherë vend vlerësimi “e bëre mirë, e bëre keq”. Mbi të gjitha, është përpjekja e përbashkët dhe jo egoizmi, pjesëmarrja dhe jo gara, shpirti i bashkëpunimit dhe jo konkurrenca, procesi dhe jo rezultati. Ftoni një dramaturg/e, një aktor/e, një regjisor/e të njohur dhe bisedoni për jetën e tij/saj dhe për jetën në teatër.VERIFIKONI NJOHURITË Zbërtheni shprehjen e Artur Milerit që e krahason grupin që merr pjesë në realizimin e një shfaqje me një vëllazëri? Çfarë roli ka në teatër disiplina dhe të punuarit bashkë? Pse jeta në teatër i afrohet më shumë se çdo art tjetër jetës së vërtetë?Cilat janë etapat e realizimit të një projekti teatror?Diskutoni moton e përbashkët: “Rëndësi ka procesi dhe jo rezultati”.Veprimtari dhe punë kërkimore individuale ose në grup