Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 132 - Demo
P. 132

                                        ,GKDHUsWUsQGDÀOLWI dha dritë bukurisë, I dha këngëtë bilbilit, I dha shije gjithësisë.Ajy zjarr ra dhe në qiej Edhe duke përvëluar, U bënë kaq’ yj e diej, Që i mba Zoti ndër duar.Nga ky zjarr Zot’ i vërtetë, Që ka ngrehur gjithësinë, Hoth një shkëndijë në jetë Dhe bëri sot njerinë. O more zjarr i bekuar! Unë me ty jam përzjerë, Pa jam tretur e kulluar, Po të kam shpirt, mos më lerë. Kuptim dhe shpjegim tekstiShpjegoni universalitetin e melodisë së fyellit.Çfarë tregon enumeracioni rritës: ndriti, nxehu, buçiti, dehu? A është në të vërtetë dehja pika më e lartë?Shpjegoni kuptimin e strofës së fundit.Analizë përmes shembujveNë poezinë “Fyelli” përcillet ideja poetike se zëri i tij s`është erë, por zjarr i dashurisë që ka krijuar gjithësinë. Si e kuptoni këtë ligjërim poetik?Si shpjegohen notat melankolike të poezisë?Si e përshkruan poeti dashurinë dhe triumfin e saj mbi gjithçka?Reflektim dhe vlerësim dijeshSi e interpreton Naimi mënyrën e krijimit të botës?Autori nga tonet e qeta kalon te vargu shpërthyes: O rrëmet i njerëzisë. Në ç’përfundim arrin autori përmes vargjeve që pasojnë këtë gjendje?Interpretoni mënyrën e krijimit të njeriut dhe të botës në këtë poezi.S T U D I M T E K S T I 130

| 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 |