Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 60 - Demo
P. 60

                                        FAUSTIKëtu1? Ç’mundimkjo fjalë sjell për shpirtin tim!Ty po ta them, që ke përvojë: 11.5 kjo zemër ther e dhembje ndjendhe më nuk mundet të durojë!(WKHPGKHÀOODTWXUSPsYMHQfflata dy pleq duhet të shkojnë, te blirët unë do të rri. 11240 Ato pak pemë më pengojnëtë ndjej, për ç’kam, gëzim në gji. Atje mes degësh një ngrehinëdo ngre, që syri në rrafshinëtë mund të shtrihet deri tej11245 dhe gjith’ ç’kam bërë të vërej2e të sodis lirisht, pa zorçudin’ e shpirtit njerëzor, që mençurisht ktheu gjithçkadhe njerëzisë ia dha. 11250 Nuk ka mundim më t’madh se ky,kur nuk të hyn kamja në sy! Kambana, blirët erëplot, SsUNLVK·HYDUUPsÁDVLQVRWI gjithëfuqishëm një vullnet11255 te kjo kodrinë ngec vërtet3. Këtë shqetësim si ta largoj? Kambana bie, po shkalloj4. [...]MEFISTOFELIZotnia urdhër sapo dha, të shkojm’, pa nesër festë ka. * Gëte përfytyronte këtu që Fausti të ishte 100 vjeç. 1 E mallkuara këtu!: Fausti rimerr fjalët e fundit që i drejton atij Mefistofeli; ai ka lavdëruar zgjuarsinë shumë të madhe dhe aftësinë për ta shndërruar plazhin në një fushë pjellore. Kjo është një ftesë e tërthortë për Faustin që të qetësojë ankthin e tij për zotërim. “E mallkuara këtu” i ngjan shumë “çastit” të kënaqësisë që Fausti ka vendosur që mos e nderojë më. 2 Fausti kërkon ta rrokë veprën e tij, kryeveprën e mendjes njerëzore, me një vështrim të vetëm nga lart, pasi e ka bërë realitet hapjen e një territori të madh për banimin e njerëzve. Vullneti i Faustit thyhet në rërën e dunës që nuk është e tij, sepse ai nuk e bën dot pronë të vetën. 3 11252-11255 Fausti (ashtu si Gëte) nuk e duron tingullin e kambanave, edhe pse njëherë e kanë shpëtuar nga vetëvrasja; gjithashtu këtu, tingulli (që vjen nga një kishëz e vjetër që ndodhet pranë shtëpisë së Filemonit dhe Baudikës, ashtu si aroma e blirëve që e rrethojnë) i kujton botën patriarkale që ai po shkatërron, dhe kufizimin që i vë vullnetit të tij pakufi e të lirë ekzistenca e një hapësire që nuk është e tija (kodrina prej rëre). 4 Faustin e pezmaton tingëllimi i kambanës, sepse i kujton mospërmbushjen e dëshirës së tij, kurse Mefistofeli, duke qenë djall, ndjen neveri kur dëgjon kambanën e kishës. 5 11268-11271 Kundërshtimi dhe këmbëngulja për të qëndruar në pronën e tyre nga ana e dy pleqve e prishin edhe më të bukurën nga arritjet, kështu që Fausti thotë duhet të lodhemi duke qenë të drejtë. Sigurisht që ai i referohet, nga këndvështrimi i tij, veprës së tij kolonizuese dhe konceptit të të qenit i drejtë për të justifikuar urdhrin që jep më pas. 6 11272-11273 Mefistofeli e fton Faustin që të transportojë pleqtë në një vend tjetër. Ai ngarkon tre ndihmësit e tij për kryerjen e kësaj detyre, mirëpo tre Shokët Trimoshë, krijesa të Mefistofelit, e realizojnë me dhunë këtë detyrë. 5 11285-11286 Mefistofeli e di shumë mirë atë që do të bëjnë Tre FRAGMENTFilemoni dhe Baukida Episodi i Filemonit dhe Baukidës, shkatërrimi i kasolles dhe vrasja e tyre, zhvillohet gjatë dy skenave: “Pallati” dhe “Natë e thellë”. Fausti e ngarkon Mefistofelin t’i transferojë dy pleqtë, me hir a me pahir, larg nga prona e tyre, në një fushë tjetër. Skena e dytë ka në fillim një pauzë lirike, protagonist i së cilës është Linke, roja që ka si detyrë (sipas modeleve tipike të tragjedisë antike) të paraqesë ngjarjet. Mefistofeli ngarkon tre nga ndjekësit e tij të përfundojnë operacionin, duke i përzënë pleqtë nga kasollja e tyre. Urdhri i tejkalon kufijtë e parashikuar: kasolles i vënë flakën, dy pleqtë me shtegtarin që është mysafir i tyre, vdesin; humbin edhe kasollja me pemët e blirit dhe hijet që lëshonin ato. Filemoni dhe BaukidaPALLAT Park i madh. Një kanal i gjerë dhe i drejtë.Fausti në pleqëri të thellë * i kredhur në mendime58

| 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 |