Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 78 - Demo
P. 78

                                        FRAGMENTXXVIII. Një lot për një pikë ujëShoqëria mesjetare e paraqitur nga Hygoi në këtë roman, zbavitet me torturën, të cilën e ka ngritur në kult. Kjo duket nga qëndrimi i turmës që kënaqet e lumturohet nga mundimet e Kuazimodos, i cili nga ana e tij nuk e kupton arsyen e lidhjes në shtyllën e turpit. ,YK/LIVER-ERSON\Kuazimodo\Kuazimodo dukej (së paku, në vështrim të parë) sikur po qëndronte SsUVsUL JMDNIWRKWs 1s ÀOOLP DL LVKWHPXQGXDU W·L NsSXVWH SUDQJDWpa rënë në sy dhe pa bërë shumë lëvizje. [...] Kjo qe një përpjekje e fuqishme, e lemerishme, e dëshpëruar, por prangat e regjura të prevostit1 të Parisit nuk u këputën. [...] Rrahja me kamxhik kishte marrë fund. […] Por për Kuazimodon ende nuk kishte marrë fund gjithçka: [...] dhe kjo për lavdinë më të madhe të aforizmit të vjetër Ws -DQ .XPHQLW Ts H OLGKWH À]LRORJMLQs PH SVLNRORJMLQsffl surdus absurdus2. E kthyen, pra, sahatin nga ana tjetër dhe e lanë gungaçin të mbërthyer te dhoga, me qëllim që të kënaqej drejtësia plotësisht. Ne e kemi theksuar qysh më parë se, në përgjithësi, njerëzit e urrenin Kuazimodon, dhe kjo pa arsye. Në gjithë atë turmë nuk mund të gjendej as edhe një njeri që të pandehte se s’kishte të drejtë të ankohej prej gungaçit të mbrapshtë të Katedrales së Shën Mërisë. Prandaj të gjithë ishin të gëzuar kur e panë Kuazimodon te shtylla e turpit. Tortura e rëndë që i ishte bërë atij, si dhe gjendja e mjerë në të cilën e kishte lënë atë tortura, jo vetëm që nuk e zbutën turmën, por, përkundrazi, ia shtuan edhe më tepër urrejtjen, duke e armatosur këtë me thumbin e talljes. Prandaj, pasi u bë “shpagimi publik”, siç thuhet edhe sot në gjuhën e gjyqtarëve, u erdhi radha një mijë hakmarrjeve me karakter vetjak. Kuazimodo ishte shurdh, por për të parë shihte mirë, dhe pezmatimi i popullit shprehej jo më pak në fytyrat sesa në fjalët. Në krye, ai u mbajt i fortë. Por pak QJDSDNGXULPLLWLMTsLVKWHLNDOLWXUQJDNDP[KLNXL[KHODWLWÀOORLtë binte dhe nuk u bëri dot ballë atyre pickimeve prej mushkonje. Kështu edhe kau i Austrisë që i duron mirë sulmet e pikadorit3, bëhet si i tërbuar kur sheh qentë dhe banderolat.(1-A)Së pari, ai i hodhi turmës me ngadalë një vështrim kërcënues. Por duke qenë i lidhur këmbë e duar, nuk mundi t’i dëbonte vetëm me vështrime ato miza që i shponin plagën. Atëherë zuri të hidhej, ndonëse e shtrëngonin verigat, dhe nga ato të hedhura të furishme ÀOORL WsNsUFLVWHPELGKRJDWUURWDHYMHWsUHVKW\\OOsVVs WXUSLW3RUkjo bëri që britmat dhe talljet e turmës të shtoheshin edhe më shumë. Atëherë ai fatkeq u qetësua përsëri, si ndonjë bishë që, duke qenë e lidhur me zinxhirë, nuk është në gjendje të këputë 1 Prevost – (fr.) këtu: gjykatës. 2 Ai që është shurdh, është edhe budalla. (lat.)3 Kalorës në Spanjë, që sulmon me shtizë një dem. 76

| 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 |