Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 132 - Demo
P. 132

                                        Jo larg prej këtej, pranë një kopshti, në mes të barit të dendur, lulëzonte një luleshqerrë e vogël. Ashtu si lulet e tjera të kopshtit, ajo çelej çdo orë dhe më shumë. Një mëngjes të bukur, e çelur me lulet e saj të vogla, të bardha e të shndritshme, ajo i përngjiste një dielli të vogël. Nuk bëhej merak që e shihnin si një lule të vogël e pa rëndësi.Ajo ishte e kënaqur, merrte me dëshirë ngrohtësinë e diellit dhe dëgjonte këngët e zogjve lart në qiell.Kështu, luleshqerra ndihej e kënaqur si në një ditë feste.Një laureshë këndonte mbi kokën e luleshqerrës. Disa lule të tjera krekoseshin brenda gardhit. Trëndafila shumëngjyrësh, tulipanë të bukur e me kokën përpjetë, nuk ia hidhnin kurrë shikimin luleshqerrës, laureshë – zog këngëtar pak më i madh se harabeli.krekosem – mburrem, shes mend.gardh – thurje me shkopinj apo dërrasa rreth kopshtit të shtëpisë etj.adhurim – vlerësim dhe dashuri e madhe për dikë a për diçka. Fjalë të rejaL U L E S H Q E R R A U L E S H Q E R R A L U L E S H Q E R R A U L E S H Q E R R ALexojmëPë r r al l ë130

| 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 |