Page 109 - Demo
P. 109
Një këpucar ishte kaq i varfër, sa nuk i kishte mbetur asgjë përveç një cope slj6`Uffl;]ljflrsljt;`tu]ljwv]c]lj;t5ljvsljǂrd;I
lj;Ulj;5fflrvU`;Xljtǂrd;c;uljX1rUljtwlj;ljt)5XrttXljU;]ljtrX]t)wv5IȯX1]rw]ljffltu5`X1]Ur]lj'srt]I|d`Urt5lj)5`;ljrlj;ljsI
lj;ljt)5Xffl6`U6ljv`flUrctu@Xr]ljtrXljv`tljtfflrc`UrUt5ljvsljǂrd;]ljpërgatitura mbi tavolinën e punës. U habit shumë, por për këtë veprim nuk urt]Xǂ'Ulj]lj;tu@t]I
rXr;6`5uX]ljcljX1]U@t]ǂrd;]Iy]@rX1rt]ljpunuara aq mirë, saqë këpucari nuk arriti t’u gjejë asnjë të metë. Ato ishin një çudi e vërtetë e mjeshtërisë së këpucarisë.
`6c@t@r`X1'wu1sUljXrIťrd;]]ȩrvljswȝtX1`;ljffltu5v)@rvljU]@;ljX1`;ljXd6@trX1]Itr6ljv`flUr;`tu]ljsrt]slj6`UljvljUuȝvsljǂrd;Iyr;]ru1vU`tlj;Ulj;5;X]ǂrd;cu1;tu@rwljffl;ljt)5Xrttjetër, me forca të reja, t’ia niste punës. Por edhe këtë plan ai nuk mundi ta Usrd@5ljIȱ`Ur`t)Ur]tlj;ljt)5Xfflǂrd;]rX1rt]X1;lj)]rIsUljXcvljUXljUrnuk iu desh të prisnin dhe i dhanë këpucarit aq para sa ai bleu lëkurë për katër vsljǂrd;I
lj;ljt)5Xrtur]ljX]5]ljUfflr)5]r6]ljUvsljǂrd;]lj]5U]lj;U`UIKështu, që nga ajo kohë, ai në mbrëmje i priste masat dhe në mëngjes i gjente ǂrd;])]rI
`6c@t@ru16ljv`flUr`ljr6;`UINjë mbrëmje, jo shumë kohë para Vitit të Ri, këpucari, pasi i preu masat e ǂrd;cfflr]1)U`XXljc]ffiÆ@Xr6`UX@t]]lj;@X's;ljtë pikasim se kush na ndihmon me kaq bujari.ȮU`5 ` )ljd`I y5@ `sr uUr]ljt feneritI lj uȝ X16lj ` 'X11ljt tlj t5ljqoshe, pas një fustani të varur, dhe pritën. Kur u afrua mesnata, papritur u shfaqën disa xhuxha të veshur keq. Ata u ulën në tavolinën e punës së 6ljv`flUr]ffl6@t]U@ss`tslj6`Ulj]u1trXljtt)v`tIljX16]1lj]]ljX1v5]ljfflUU1ljt;]Ursrtfflwvljtu1;ljU]1ȝt;)@d1uljffl;u@ǂ6]]ȝUwtë vogla, saqë këpucari dhe e shoqja, të habitur, nuk mund t’i shkulnin sytë prej tyre.1`1lj]v`t`tv`s@u1`UuUrXUUr]ljt]Srwvtrt]lj)5r]1ǂrd;]ffl;tu5u ngritën dhe ikën me vrap.Mëngjesin tjetër, gruaja e këpucarit tha:Æȱlj]1`1tljtlj]ljvX`Uu1tu`1]]Sr'sljtuU@5;ljIy]5tlj]ljveshur me rreckau1;Xr)`Uru`1]]lj6tlj']@1]ljIyurǂ'UljȖtlju`Të fshehtat e xhuxhaveLexojmë107
