Në vëllimin e dytë tronditës të romanit “Ana Karenina”, Leon Tolstoj e shpie dramën emocionale drejt kulmit. E ndarë mes dëshirës dhe detyrës, Ana përballet gjithnjë e më tepër me presionin shoqëror, vetminë dhe trazimin e brendshëm, teksa sfidon normat e një bote të ngurtë dhe paragjykuese. Zgjedhjet që bën ndikojnë thellësisht në jetën e saj, duke kërcënuar pozitën shoqërore, familjen dhe vetë identitetin.

Me mjeshtëri të rrallë rrëfimi, Tolstoj e çon romanin në lartësi të reja, duke ndërthurur ndjenja të forta, dilema morale dhe një kritikë të fuqishme të shoqërisë ruse të shekullit XIX. Vëllimi i dytë i romanit “Ana Karenina” nuk është thjesht një vazhdim, por zemra e romanit; aty ku pasioni përplaset me tragjedinë dhe ku zgjedhjet shndërrohen në fat të pashmangshëm.