Çarli Beneto e adhuronte të atin dhe kurrë s’ka arritur ta pranojë faktin që ai e braktisi familjen. Në moshën 11-vjeçare iu desh të mësonte t’i besonte së ëmës, një gruaje zemërbutë dhe të guximshme. Dekada më vonë, Çarli është një njeri i rrënuar që e mbyt vetminë në dhembje dhe në alkool. Një ditë, kthehet në qytezën e lindjes me qëllimin për t’i dhënë fund jetës. I dëshpëruar, hyn në kuzhinën e shtëpisë së vjetër dhe nuk u zë besë syve kur në kuzhinë e pret e ëma, e vdekur prej tetë vjetësh, me gjithë dashurinë e saj më të madhe se koha. Ajo që pason është e vetmja ditë “e zakonshme” që shumë prej nesh e dëshirojnë me gjithë shpirt, një rast për t’u pajtuar me një prind të humbur, për të shpjeguar sekretet e familjes dhe për të kërkuar falje. Diku midis kësaj jete dhe tjetrës, Çarli mëson shumë gjëra befasuese për të ëmën dhe sakrificat e saj, që s’i ka ditur kurrë. Dhe përpiqet të bëjë bashkë copëzat e shkërmoqura të jetës së tij. Një roman që të bën të buzëqeshësh, të lëshosh lot përmallimi dhe që na tregon se familja është një histori fantazmash, pengjesh, keqkuptimesh, dhembshurish dhe revoltash. Është një parajsë dhe një ferr, ku gjejnë strehë përvojat tona më thelbësore.

Përmes kësaj historie, Albom vë në plan të parë shenjtërinë e familjes, sakrificën e nënës dhe fuqinë shkatërrimtare të ambicieve personale dhe të egoizmit mashkullor.

Publishers Weekly